HEMŞEHRİM MEMLEKET NERE?


Bu makale 2017-10-10 12:30:42 eklenmiş ve 2722 kez görüntülenmiştir.
(BABİL) Nigâr Mat Ağyel

Fakültenin ilk yılında bir gün, kendisi de Akşehirli olan arkadaşıma, Akşehir’i çok özlediğimi söylediğimde “Aman nesini özlüyorsun anlamadım ki... At pisliği kokan sokaklarını mı?” demişti. 80’li yılların başıydı. Ankara’da göz gözü görmüyordu, katran soluyorduk, ama olsun, “Başkent”teydik.

Akşehir; on yedi yıl içinden, otuz dört yıldır dışından baktığım yer. “Yer” demek ne derece doğru bilmiyorum. İngiliz yazar Goerge Eliot’ın dediği gibi, orada dış dünya, kişiliğimin bir uzantısı. Yani aslında Akşehir ben, ben de Akşehir’im. Akşehir benim memleketim.

Dilimizdeki en güzel sözcüklerden biri sanırım “memleket”. Arapça kökenli. “Sahip olunan şey, mülk, krallık, ülke, devlet” anlamlarına geliyor. Çoğu insan için, doğduğu yerdir. Köyde doğana şehir “yaban”dır, şehirde doğana, diğer şehirler. Ülkenden ayrıysan, artık ülken “memleket”tir, bulunduğun yer “gurbet”.

İçindeyken sıkıntı veren, dışına çıkıldığı an özlenen yerdir. “Ah ulan, şimdi memlekette olmak vardı” denir uzaktayken. Birkaç gün geçirip hasret giderdikten sonra, memleket birdenbire “amma da sıkıcı yer...” oluverir.

“Doğduğum değil, doyduğum yerdir memleket” diyenler vardır. Kontenjanla bu sınıfa dahil olan, uzun yıllar görev yaptığı yere yerleşen, çoluğunu çocuğunu orada büyüten, kendisi başka, eşi başka yerli olup, yerleştiği yeri memleket belleyen memurlar vardır sonra. 

Bir de, daima nerede değilse, orada olmak isteyen, ruhu sıkkın insanlar vardır. Onlar için neresi memlekettir bilmiyorum, ama “kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum” diye hayıflananlar da olur, sevinenler de, bunu biliyorum.

Memleketin bir “yer” olduğunu düşünenler için, bazen akıl yurt dışına kaçar, beden herhangi bir yerdedir, ruh memlekettedir. Ya da bu tip insanların aklı, bedeni “memleket” dediği yerdedir de ruhu “yaban”da.

Bana kalırsa, memleket bütün bunlardan öte bir şeydir. Yeri gelir bir insan olur, bir ev, bir dil, bir şarkı, hatta tek bir sözcük. Kaybettiğiniz babanızdır. Bu yazıyı yazarken yediğim vişne kurusudur. “Seher vakti çaldım yârin kapısını” türküsüdür. Bazen sadece Türkçe’dir. 

İşte bu yüzden, evet Akşehir memleketim, ama bir “yer” değil benim için. Benim! Dolayısıyla, nereye gidersem, orası Akşehir.

Uzun bir süredir İstanbul’daki Akşehir’dim. İki yıldır Münih’teki Akşehir’im. Aynı göğün altında, aynı yerin üzerinde olduğum tüm hemşehrilerimi buradan sevgiyle selamlıyorum. 

 

Unutmayın, akşam olunca hepimiz aynı yıldızlara bakacağız.

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
tebrikler
murat ağılönü 2017-10-18 19:20:40
Aynı göğün altında olmamıza karşın aynı yıldızları göremeyenler için bu memleket yazın güzel bir fırsat olsa keşke. Çünkü dediğin gibi, "memleket bütün bunlardan öte bir şeydir. Yeri gelir bir insandır, bir şarkıdır, hatta yediğin vişne kurusudur"
Kaleminin çıktılarını bizden esirgeme lütfen
akşehirin ışıkları
hazım emir 2017-10-18 10:42:08

AKŞEHİRİN IŞIKLARI

Zaman: 60’lı Yıllar,
Akşehirin En Uzak Köylerinden Birinde Yaşıyorum..

Akşehire Ulaşım Haftanın İki Günü Bizim Köyün 10 Km Gerisinde Olan Bir Köyden Çıkan Ve Dört Köyün Yolcusuna Hizmet Veren Bir Otobüsle Yapılıyor.
Ve Benim Gördüğüm İlk Motorlu Vasıta Da O.
Binebilmek İse Büyük Ayrıcalık.

Her Hafta Köyde Yapılan Ekmek, Peynir, Yağ Gibi Günlük İhtiyaca Yönelik Hazırlıklar Otobüsle Akşehire Gönderilir,
Ve Ortaokula Gitme Şansını Yakalayan Köy Çocuklarının Yakacak Ve Kira Ödemesi Gibi Parasal İhtiyaçları At Arabaları İle Şehire Götürülen Saman Satılarak Karşılanırdı.

Benim İlk Kez Şehiri, Daha Doğrusu Akşehiri Görüşüm İşte Bu At Arabası İle Yapılan Bir Seyahat Sonucuydu.
Aslında Benim İçin Birçok İlk Bu Seyahatle Gerçekleşiyordu.
• İlk Kez Köyümün Dışına Çıkıyor,
• Aynı Günde İki Köyü Birden Geçiyordum,
• İlk Kez Elektrik Işığıyla Tanışıyordum,
• İlk Kez Simit Satan Birini Görüyor Ve Simitle Tanışıyordum,
• İlk Kez Lokanta Diye Birşey Tanıyordum,
• Birde Dondurma,
• Ne Harika Birşeydi Ve İnanılmaz Derecede Şaşırtıcıydı Benim İçin,
o Hiçbiryerde Kar Yoktu Ancak Ben Kar Gibi Ama Çok Tatlı Birşeyin Tadına Bakıyordum.
• Etek Giyen, Boyalar Sürünmüş Kadınlar,
• Şapkasız, Kravatlı Erkekler,
• Çatısı Kiremitli, Çok Katlı Evler,
• Minareli Camiler,
• Ve Birden Çok Motorlu Araçlar,
Gördüğüm Herşey Beni Allak Bullak Ediyordu.

Yola Çıkacağımın Heyecanıyla O Gün Zaten Uyku Girmemişti Gözüme, Gece Yarısı Önceden Saman Yüklenmiş Arabaya Atlar Koşulmuş, Anam Bana En İyi Giysilerimi Giydirmiş, Yolculuğa Hazırdık.
Gecenin Sessizliğinde Yankılanan Atların Nal Sesleri Ve Hala Bugün Kulaklarımdan Sesi Gitmeyen Arabamızın Zil Sesleriyle Yola Çıktık.
Akşehir’e Yaklaştığımızı, Sabaha Karşı Şehrin İlk Işıklarını Anam Gösterdiğinde Anlamış Ve İnanılmaz Derecede Şaşırmıştım.
Gökyüzünde Her Gece Gördüğüm Yıldız Kümesi Sanki Şimdi Yere Serpilmişti Ve Bir türlü Akıl Erdirememiştim Bu Evlerin Dışında Yanan Işıklara.
Benim İçin Işık O Güne Kadar Bir Gaz Lambasıydı Ve Evin İçindeydi.

Kafamdaki Aydınlığın Kaynağı Hep Akşehirin Işıkları Olarak Kaldı.

Bugün Akşehir Deyince Aklıma Hep O Işıklar Gelir Ve Birhoş Olurum.
Ve Akşehiri Gören, Duyan Herkesin Akşehirin Işıgıyla Büyülenmesini Arzu Ederim.

Hazım EMİR
Elektronik mühendisi
(ODTÜ)
Gururum, Akşehir'im.
Attila Kılınç 2017-10-18 10:24:19
Evet, nerede olursanız olun adetlerinizle, yemeklerinizle, çevrenizle memleketinizi yaşıyorsunuz. Gençlik yıllarımda beni kızdırmak için arkadaşlarım ''Konyalı'' derlerdi, ben de isyan ederdim ''ben Akşehirliyim'' diye. Hep gururla Akşehir'i anlattım onlara. Ne bileyim ben Akşehir bir başkadır işte. Tahsil hayatıma Gazi mektebinde(o günkü deyimi ile) başladım. Önce Konya sonra da İstanbul'a taşındık. 1960 yılından beri İstanbuldayız. Ama, ille de Akşehir. Ben anne tarafından Çakıağalardan, baba tarafından Rüştü bey sülalesindenim. Ama kimse kalmadı artık, belki anne tarafından tek tük.
Mobil
Yadikar 2017-10-18 08:45:47
Dostum harikasın,şu an ağlamaktan kendimi tutamıyorum,yine döktürmüssün kucak dolusu sevgiler,selamlar...
Memleket.
Ahmet YALÇINÖZ 2017-10-18 08:28:34
Bazen öyle bir memleket hasreti çöker ki yüreğime,anamın gençliğinde yaptığı,benim de hiç hoşlanmadığım tezek kokusunu bile buram buram özlerim. Sıla özlemini ne güzel ifade etmişsiniz. Yüreğinize, kaleminize,ellerinize sağlık.
Toplam 5 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...





« geriileri »
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -
Anket
Yeni Sitemizi Nasıl Buldunuz...?
Fena Değil
Güzel
İdare eder
Kötü
Çok kötü
İstasyon Gazetesi
© Copyright 2014 İstasyon Gazetesi. Tüm hakları saklıdır.
GÜNDEM
SPOR
SİYASET
EĞİTİM
DÜNYA