ACILARIN İÇİNDEN


Bu makale 2017-02-19 17:45:20 eklenmiş ve 8457 kez görüntülenmiştir.
Erdoğan Özbakır

Ertesi gün başlayacak operasyonda kullanılmak üzere o gün için önemli bir paraya aldık. Şekspir’in Hamlet isimli eserindeki en önemli tiradı yaşıyorduk: “Olmak yada olmamak”
“Kanser mi? Değil mi?”
O güne kadar hiç görmediğim bu alet 40 cm boyutundaydı 30 cm kadarı metalden yapılmış iğneydi. Onu birazdan içime sokacaklar organa ulaşıncaya kadar batıracaklardı...
Bu aleti kullanarak tam sekiz örnek aldılar. TAKK! sanki ciğerim sökülüyor, her defasında canımı çıkarıyorlar...
Sonrasında dakikası bir yıl kadar uzun bekleme süreci başladı. Ve patolojiden elime verilen raporu idam fermanı gibi okuduğumdaysa dünya başıma yıkıldı. 3 grade CA yani üçüncü dereceye tırmanmış “kanser” yazıyordu...
Yıl 2002 Ağustos ayının 20’sinde korkunç sürece derdimize çare aramak, en doğru adresi bulmak için maratona başladık. Selçuk Tıp, Hacettepe derken İbni Sina’da karar kıldık. Serseri mayın gibiydik. Kütahya’da o devir çok ünlü olan bir otçuyu bile bulduk. “Ya kırk katır, ya kırk satır”
En çok bu derdi yaşamış olanları arıyordum. Bulalım bize rehberlik etsin, yaşadıklarını anlatsın diye. Sonunda birini bulduk Akşehir eşraflarından meğer hastalığını herkesten gizlemiş. “-Hayır! diyor... ben hasta olmadım.” insanlıktan nasibini almamış bu sünepe herif, imajının sarsılmasından korkarmış...
Kaybedebileceğimiz zaman giderek tükeniyor. Saatli bomba patladı patlayacak. Dördüncü dereceye geçer “metastas” başlarsa yani diğer organlara sıçrarsa kurtuluş yok gibi...
Biyopsi iğnesinin yaptığı hasar yüzünden zorunlu bekliyoruz.
Önlem olarak kullandığımız ilaçlar “bacayı ayakta tutarken çatıyı çökertiyor.” Öyle bir fiyatı var ki devletin desteği olmasa yandık vallahi.
O zaman sosyal güvenlik sisteminin ne kadar önemli olduğunu anlıyorum. Ve boşlukta geçen zaman içinde ömrüm boyunca unutmayacağım bir insanı tanıyorum: TARIK APAK...
O ana kadar çok samimiyetimiz yoktu. Uzaktan selamlaşır hatır bile sormazdık. Eşi Semra APAK eşimin okuldan öğretmen arkadaşıydı hepsi o kadar.
O gün yolda şaşkın tavuk gibi yürürken arkadan gelen biri koluma girdi. 
“-Bak Erdoğan Hocam dedi bende senin düştüğün damdan düştüm. Halden en iyi ben anlarım. Böyle bir gün geldiği zaman bir anda çevrende kimse kalmaz, halin nedir diye sormaz...” 
Bankada hiç ihtiyacı olmayan 10 Milyar lirası varmış. (10.000 TL)
Geriye getirmemi beklemeden onu bana verecekmiş...
Neredeyse yalvarıyor beni bankanın kapısına doğru sürüklüyor.
“-Bak Tarık abi vallahi maddi hiçbir sorunum yok. Manevi boşluğum vardı Onu da şimdi sen kapattın. Sağol, teşekkür ederim.” diyorum elinden zor kurtuluyorum ama...
Aslında yalan söylüyorum tamam hiçbir maddi sorunum yoktu ama yakın ailem dışında içimdeki büyük fakirliği, kimsesizliği bilende yoktu...
Tarık Abi koluma girince manzaranın fotoğrafı önüme konmuş oldu. Çok ama çok üzüldüm.
Sevgili okurlarım önümüzdeki hafta konu ile ilgili ikinci yazımda kalan süreci anlatmış olacağım. Lütfen bekleyiniz...
NOT: Bu unutulmaz güzel insan TARIK APAK o günlerde yapılan tedaviye cevap vermiş neredeyse tamamen iyileşmişti...
Ne yazık ki güzel günleri fazla sürmedi ve bu amansız dert yeniden başladı. Bu kez olmadı kaybettik Tarık Abi’yi...
Birgün nasıl olsa buluşacağız diye acımı dindiriyorum.
Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Mobil
Bilge Apak Okudan 2017-02-23 09:16:42
Yazınızı okuyunca o kadar duygulandim ki . Yıllar sonra sanki babamdan mesaj geldi .Yureginize emeğinize sağlık.Biz o acı günleri çok derin yaralarla atlattık.Allahım sizlere uzun ve sağlıklı ömürler versin .Bu duyguyu bana ve aileme yaşattiginiz için tekrar teşekkürler.Hürmetler...
Mobil
Berna APAK ASLAN 2017-02-20 20:31:44
Yazınızı okudum.Boğazım düğümlendi,kaleminiz kalbime dokundu.Adım Berna.Akşehirde öğretmenim,eşim, anneyim ama bu sıfatlardan daha öncesi TARIK APAK'In Kızıyım.13 yıl oldu babamı kaybedeli...Özlemin tarifi yok ama hala hatırlanıyor olması gurur verici...Yazınızı saklayacağım.Dedesini hic görmemiş ogluma dedesinden bir selam olsun.Bilsin ki sert görünümün altında kocaman kalpli bir dedeye sahipti o da ben gibi dedesine yakışır bir evlat olmaya çalışsın...Kaleminize yüreginize sağlık...
Toplam 2 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
































« geriileri »
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -
Anket
Yeni Sitemizi Nasıl Buldunuz...?
Fena Değil
Güzel
İdare eder
Kötü
Çok kötü
İstasyon Gazetesi
© Copyright 2014 İstasyon Gazetesi. Tüm hakları saklıdır.
GÜNDEM
SPOR
SİYASET
EĞİTİM
DÜNYA