HAVUÇ VE EŞEK


Bu makale 2016-11-16 05:06:25 eklenmiş ve 6159 kez görüntülenmiştir.
Erdoğan Özbakır

Anadolu’nun bazı yörelerinde ilginç bir uygulama vardır. Yerini başka araçlar alsada hala kullanımda olan eşeklerin ömrü 20-30 yıl arasındadır.
Bu dünyanın en güzel gözlü sevimli canlısı ömrünün son yıllarına yaklaştığında emeklilik günlerini çalışıp çırpınmadan huzur içinde geçirmek ister. Bir kenarda uzanıp veya bir kanepede oturup güneşlenmek onunda hakkı. Lakin sahibi huzur vermez; önce dürtükler sonra embeller (ucuna sivriltilmiş çivi çakılan değnek) yürüsün, yükünü veya kendini taşısın ister...
Bir süre beklediğini alır canı yanan hayvan ister istemez hareketlenir. Sonra ne yaparsa yapsınlar fayda etmez öylece durur. İşte o zaman sivri zekalı birinin aklına fikir gelir. Uzunca bir değneğe, uç tarafından bir kaç havuç bağlar o değneğide semerin üzerine yerleştirir. Havuçlar eşek başının 50 cm kadar önündedir. 
Doktor henüz “-Ne yersen ye!” demediğinden ve bu hayvan bu sebze meyve sınıfı neyse yani havucu çok sevdiğinden yemek için heveslenir. Uzanır, çırpınır yetişemez yürümeye başlar. Havuç gider eşek peşinde tin-tin eder. Köylüde bu son kullanım tarihi geçmiş hayvandan bir süre daha yararlanır.
 
***
Bu örneği çevirip insanlar içinde kullanabiliriz. Elbette havuçla değil. Töğbe haşa! eşek değiliz yani. Lakin yine de belki “E” belkide “EŞ” veya “EŞE” olabiliriz.
 
Orta yaş barajını geçip “yaşlı” sınıfına atladığımızda “otobüs-tren-vapur” bedava ama bu avantajlar öyle çok yaşam enerjisi getirmez. Hareket etmek, bir adım daha öteye gitmek için “Havuç” lazım.  
Belki yeni sevdalar, ortamlar başka bir yaşam tarzı havuç yerine geçebilir. Ama bizde bir atasözü “Kırkından sonra azanı teneşir paklar.” diyor. Büyük projeler olmaz yani bize “Züğürt Tesellisi” lazım. 
Çünkü yaşamak, pek çoğu buna sımsıkı sıralsa da; öyle çok vazgeçilmez değildir.
Bundan sonra havuzlu villalarımız bile olsa tüm güzellikler ancak başkalarıyla paylaşıldığında anlamlıdır.
 
BENİM HAVUCUM
İşyerimin tam karşısına bir işgalci tarafından gaspedilip her yıl biraz daha büyütülerek bina haline getirilen vede geçmiş belediyelerin ve onun başkanlarının hiçbiri tarafından görülmeyen mekan nihayet B. Başkanı Salih Akkaya tarafından farkedildi. Yıkıldı yerine mini bir park ve çocuk oyun gurubu yapılıyor.
Alt yapı bitti sıra çiçeklenme ve çocuk ünitesini montajlamaya geldi. 
Hızlı başladı sonra nedense beklemeye alındı. 
Ama olsun şimdi önüm açıldı, ruhum aydınlandı. Bu park benim havucum oldu. Yaşama yeniden bağlandım desem inanırmısınız. Nasıl olsa yakında eksikler tamamlanacak. Manzaram çiçeklerle, bir kenarda cıvıldayıp oynayan çocuklarla kanepelerde oturan insanlarla dolacak.
Hep muhalif kalacak değiliz ya!
Yeri geldiğinde görmek, yiğidin hakkını vermek lazım.
Teşekkürler Salih Başkan... 
Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
































« geriileri »
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -
Anket
Yeni Sitemizi Nasıl Buldunuz...?
Fena Değil
Güzel
İdare eder
Kötü
Çok kötü
İstasyon Gazetesi
© Copyright 2014 İstasyon Gazetesi. Tüm hakları saklıdır.
GÜNDEM
SPOR
SİYASET
EĞİTİM
DÜNYA