- Yönetici seçiminde akrabalık, dostluk, ortaklık, soy-sop gibi hususları değil, ehliyet ön planda tutulmalıdır.
- Yönetici alim, abid ve fazıl olmalı.
- Ehli ile istişare etmeli.
- Yönettiklerinin kapasitesini iyi bilmeli.
- Bir kişiye iki iş, iki kişiye bir iş vermemeli.
- Halkın şikayetlerini dinlemeli ve bu mekanizmanın işlemesine dikkat etmeli.
- Emrindekileri kontrol etmeli, tenkide açık olmalı.
- İktisadi konularda bilgili, ayrıca sabır ve tedbir sahibi olmalı.
- Adil olmalı ve her işi maslahatı ehline havale etmeli.
- Büyüklere ikram eylemeli.
- Zayıflara merhamet etmeli.
- Düşmanların zararlarını defetmeli.
- Mazlumlara yardımcı olmalı.
- Gelen ve giden yolcuların yollarını emin eylemeli.
- Vakar, sabır ve ilim sahibi olmalı.
- Zevk ve sefaya dalmamalı.
- Rey ve tedbir, istişare ve istihare ehli olmalıdır.


Merhum M. Akif Ersoy'a göre de:

- Yumuşak başlı olmalı ama, uysal koyun olmamalı.
- Başının kesilmesine razı olmalı fakat, boynunun çekilmesine asla fırsat vermemeli.
- Kanayan bir yara gördüğünde yanmalı ta ciğeri.
- Bu yarayı dindirmek için kamçı yemeli, çifte yemeli.
- Adam aldırmada geç-git dememeli, aldırmalı.
- Çiğnemeli, çiğnenmeli, hakkı tutmalı ve kaldırmalıdır.

Ne güzel hasletler bunlar. Yazması güzel, okuması güzel, hep güzeli ummak daha da güzel olsa gerek. Tabii bu hasletleri taşıyan yöneticinin ABD-AB gibi dertleri olmamalı. Tam bağımsız, kendinden emin, ülkesinden emin, milletinden de emin olmalı.

Borçlu, boynu bükük ve bu nedenle de ürkek olmamalı. Berrak olmalı, aydın ve aydınlık olmalı. Dün sövdüğünü-bugün övmemeli. Hele hele işgalcilerle, ırz ve namus düşmanı zalimlerle dostluk kurmamalı.

İnsanoğlu umutla yaşarmış. Fakat, yine de Türk Milleti böylesi idarecilere layık olsa gerek.