Kaybolan DOSTLUKLAR


Bu makale 2018-04-23 04:43:37 eklenmiş ve 1104 kez görüntülenmiştir.
Gürşen Sevinç

Son dönemlerde dostlukların zayıfladığını, dostluk kavramının irdelenemez duruma geldiğini görüyoruz. Ekonomik ve toplumsal sıkıntılar, huzursuzluk, ileri teknoloji, takdir, vefa ve duygusallık pek çok alışkanlığı unutturdu. Dost olduğunu bildiğiniz kişileri bambaşka bir insan olarak karşınızda bulabiliyorsunuz.
Bireyler ve gruplar arasında yapılan küçük sosyal aktiviteler kayboldu, kişisel çıkarlar ön plana çıktı. Riyakarlık, inkâr, yalan ve nankörlük hatta kötülük başladı.
Bunu iç ve dış politikalarda ve kendini kanıtlamış sosyal ortamlarda da görebiliyoruz. Hatta zaman zaman aile içinde de…
Eski dostluklar olmayınca insanların yaşantısı değişti. Zamanlarının çoğunu bilgisayar başında geçiriyorlar. Facebook, Twitter, Youtube, Instagram gibi uygulamalarla ilgileniyorlar.
Hiç aksatılmadan televizyonda dizi izleniyor. Diziler komşuluk ilişkilerine tercih ediliyor. Dolayısıyla toplu yerleşim merkezlerindeki kişiler, daha doğrusu aynı çatı altında yaşayanlar birbirlerini tanımıyorlar.
Bernard Shaw’ın “Dostlarınıza bir gün düşmanınız olabileceklermiş gibi, düşmanlarınıza ise bir gün dostunuz olabileceklermiş gibi davranın.”demesi ne kadar anlamlı.
Peki dostluk nedir, gerçek dost kimdir? Diye düşünecek olursak; işte bu sorunun cevabını bu dönemde vermek çok zor.
Literatürde yıllar önce ortaya atılmış popüler sözler vardır; “Gerçek dostlar yıldızlara benzer, karanlık çökünce ilk onlar görünür.” Ama bence gerçek dost geceyi beklemeden, her zaman görünmeli.
Bir başka söz; “Dost, yağmura tutulduğun zaman sana şemsiyesini açan kişidir.” deniyor. Peki yağmur durup şemsiye kapanınca veya yağmur yağmadığı zaman ne olacak?
Espri bir tarafa aslında her iki söz de anlamlı, insanın zor durumlarında yanında olanları anlatıyor. Kötü olaylardan sonra unutulmayan hem iyi hem kötü zamanlarda aranan kişiler gerçek dostlardır. Küçük çocukların parmaklarını kanatarak kanlarını emmeleri ve kan kardeş olmaları gerçek dostluğun bir başlangıcıdır.
Ama ne yazık ki kardeşler arasında dahi paylaşıma dayalı kavgalar, dövüşler olmakta hatta cinayetler işlenmektedir. Onun için “Türk’ün Türk’ten başka dostu yoktur.” denildiği gibi insanın da kendisinden başka dostu olmadığı bir gerçektir.
“Dostunuzu görmek için aynaya bakmanız yeterlidir.”
Gelin biz parmaklarımızı kanatmadan kardeş olalım, dost olalım. “SEVGİ, DOSTLUK VE HOŞGÖRÜ” sloganımızı hatırlayarak her   türlü karamsarlığa rağmen sözlerimizi Şenay’ın şu şarkısını hep beraber söyleyerek bitirelim:
 
BAK KARDEŞİM ELİNİ VER BANA
GEL KARDEŞİM NEŞE 
GETİRDİM SANA
AL KARDEŞİM YE İÇ GÜL OYNA
SAR KARDEŞİM KOLUNU 
BOYNUMA
SEV KARDEŞİM CANIM FEDA YOLUNA
BAK KARDEŞİM TÜM 
İNSANLARA
 
DÜNYAYA GELDİK BİR KERE
KAVGAYI BIRAK HER GÜN BU ŞARKIMI SÖYLE
SEVDİKÇE GÜLER HER ÇEHRE
AMAÇLAR HEP BİR OLSUN KALPLER BİRLİKTE …
 
Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
































« geriileri »
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -
Anket
İstasyon Gazetesi
© Copyright 2014 İstasyon Gazetesi. Tüm hakları saklıdır.
GÜNDEM
SPOR
SİYASET
EĞİTİM
DÜNYA